สูตรMacaroni and Meatballs Sauce
Fair....งานวัดฝรั่ง
สูตรข้าวเหนียวมะม่วง
ปฏิบัติการสอดแนม...บทที่1
น้ำจิ้มสุกี้แบบMK
Look…What I have found!
ขออภัยในความไม่สะดวก
คุณค่าทางใจ
เรื่องราวของคุณตัวเล็ก
รถเต่า...ข้าวผัดปลาเค็ม
Turning Point of a Million Dollars Home
หมูพะโล้....อร่อยยย
น้ำพริกกะปิandครกกิตติมาศักดิ์
เปรี้ยวๆหวานๆกับกระดูกหมูอบสับปะรด
1st Family Picture by Kate
มาทำแกงเขียวหวานเนื้อพริกขี้หนูสวนกัน
ยังชอบหนังสือกันไหมหนอ
สบายๆวันหยุด
Finally, My Booth is Opened!
(Real) Devil Wears Prada
เมื่อคุณพี่จะกินขาหมู(สูตรขาหมู)
สิ่งที่ไม่อยากทำ
วุ่นๆวันอาทิตย์
ผลงานชิ้นใหม่
ผงชูรส
Sunday….French Toast
Busy Saturday
มนุษย์กาแฟกับของเล่นใหม่
กุ้งอบวุ้นเส้น....ง่ายนิดเดียว
เด็กน้อยปากหวาน
โขมยตัวแสบ แห่ง Summer 2010!
มุ้งดอกไม้
Vacation at Jekyll Island- Day Two
Vacation at Jekyll Island- Day One
ความสุขสีขาว
ที่สุด
October, Princess and Her Maid
Busy Bee
Disney World –End






 

เมื่อวันอังคารที่ไปร่วมงาน Funeral ของพ่อChandra งานเริ่มตอนบ่ายสองโมง จนถึงสี่โมงกว่า แมแม่ได้ไปร่วมพิธีฝังด้วย เนื่องจากพ่อChandraเป็นอดีตทหาร เลยมีโอกาสได้เห็นพิธีของทหารเป็นครั้งแรกด้วยเหมือนกัน Chandraดีใจมากที่เห็นแมแม้ไปร่วมงาน ตอนแรกคิดว่าอดีตเพื่อนร่วมงานคงจะเยอะ แต่ผิดคาดเพราะมีกันเพียงไม่กี่คน แมแม้ทำอาหารว่างสำหรับเลี้ยงแขกหลังงานไปฝากครอบครัวChandra ที่จริงต้องไปต่อที่บ้านเจ้าภาพ แต่กลัวจะมารับคุณตัวเล็กไม่ทันเลยต้องขอลา ได้แค่ฝากของไปแค่นั้นเอง

วันนั้นทำข้าวขาหมู แต่ด้วยความที่แมแม้Downทั้งวัน เลยไม่ได้กินอะไรทั้งวัน เมื่อวานไปเปิดดูข้าวขาหมูที่Diaryตัวเองแล้วนั่งน้ำลายหก หิวนึกในใจ ทำไมช่างน่ากินเยี่ยงนี้.....วันนั้นน่าจะกินนะนี่! สายไปเสียแล้วนะนั่น กระดูกยังไม่เหลือเลย TT

………

เข้าหัวข้อดีกว่า วันที่ไปงานแมแม้เจออดีตเพื่อนร่วมงาน6คนเอง ที่เหลือหายไปไหนหมดนี่! ผิดความคาดหมายจัง แล้ววันนั้นก่อนไปงานแมแม้เอารถไปล้างแบบdetailเพราะคาดว่าต้องมีผู้ขอร่วมนั่งรถไปพิธีฝังแน่นนอน (ใครมีเด็กคงพอเข้าใจว่ารถแม่และเด็กนี่สกปรกสุดจริงๆ) เป็นจริงดังคาดแล้วก็เป็นคนที่คาดไว้ เพื่อนร่วมงานคนนี้เป็นคนดีนะ แต่เธอจะมีนิสัยแปลกๆซึ่งไม่น่าจะเข้ากันได้กับส่วนดีๆเลย (สองคนในร่างเดียว) เธอเป็นHi-So ค่ะ Hi-Soจริงๆเพราะเธอเกิดมาในครอบครัวที่รวยมาก พ่อมีตำแหน่งทางการเมือง แถมได้แต่งงานกับนักบริหารผู้ร่ำรวยอีกนะนั่น แมแม้ชอบความมีน้ำใจของเธอนะ เวลาเดือดร้อนนี่เธอจะช่วยทันที

เธอดีใจมากที่แมแม้ไปงาน ตอนแรกเธอบอกจะไม่ไปงานฝังแหละ เธอบอกเธอจะกลับเลยหลังงาน Memorial service แต่เธอเปลี่ยนใจค่ะ เหตุผลนะรึ......เพราะรถของแมแม้ค่ะ เธอถามแมแม้ว่า วันนี้เอารถxxxxมารึเปล่า ตอนแรกแมแม้ก็สงสัยว่ามันสำคัญอย่างไร พอบอกเอามา เธอก็บอกงั้นฉันเปลี่ยนใจแหละ ฉันจะไปด้วย เพราะฉันอยากนั่งรถเธอมากกกก แถมยังย้ำอีกนะว่าที่ไปนี่เพราะอยากนั่งรถแมแม้.....God!

ยังค่ะยังไม่จบพอไปถึงสถานที่ฝัง เราต้องเดินค่อนข้างไกลเพื่อนไปยังหลุม เธอก็บ่นไปตลอดทาง โอ้ยนี่ รองเท้าฉันจะพังไหมเนี่ย นึกตามนะคะว่าเราต้องข้ามสนามหญ้าไป.....เธอบ่นไปตลอดทาง แดดก็ร้อน ฉันกลัวส้นรองเท้าฉันจะพัง มันจะมีใครว่าฉันไหมเนี่ยถ้า ฉันจะไปเดินบนป้ายหลุมศพพวกนี้ (ที่นี่ป้ายเป็นแบบวางบนดิน) แทนการเดินบนหญ้างี่เง่า....โอ้ยรองเท้าของฉัน เธอบ่นไปค่ะบ่นไปเรื่อยจนพิธีเริ่มนั่นแหละจึงหยุด

พอฝังเสร็จ อดีตเพื่อนร่วมงานที่เหลือก็มาทักทายกัน Chandraทักขึ้นมาว่าแมแม้ดูดีขึ้น make up วันนี้สวยมาก พอChandraเดินไป เพื่อนอีกคนที่ได้ยิน เดินมา ถอดแว่น แล้วยื่นหน้ามาใกล้ๆ ไหนๆฉันขอดูหน้าเธอซิ แล้วก็เริ่มซักถามเรื่องเครื่องสำอาง ครีมบำรุง โอ้ยอีกร้อยแปดพันรายการ ถามเรื่องความสวยความงามกันมันตรงหลุมฝังศพนี่แหละ แมแม้ก็ได้แต่บอกขอบคุณแล้วตอบคำถามแบบสั้นๆ ทำไหมมันถึงเป็นเหมือนรายการคลายเคลียดในงานเศร้าๆได้ดีขนาดนี้!

ต่อค่ะ กลับมาที่ผู้ร่วมเดินทาง หลังจากได้ยินเพื่อนคนนั้นถามเรื่องการแต่งหน้า เธอก็มากระซิบบอกแมแม้ว่า นี่ฉันจะบอกเธอนะว่า เวลามางานแบบนี้คุณควรจะใช้ Mascara แบบกันน้ำนะยะ เพราะพอร้องไห้มันจะได้ไม่สกปรกอย่างนี้ เอ้อ ค่ะขอบคุณมากขอบคุณทุกความห่วงใย แล้วเธอก็เริ่มบ่นเรื่องรองเท้าอีกเพราะต้องเดินกลับทางเดิม พอขึ้นรถได้เธอถอดรองเท้าออก แล้วบอกแมแม้ว่าเนี่ยเห็นไหม Pradaนะยะ Pradaของฉัน ส้นมันจะเป็นอะไรไหมเนี่ย! แมแม้ได้แต่แสดงความเสียใจกับรองเท้าของเธอ.....แล้วรีบขับรถกลับไปส่งเธอให้เร็วที่สุดก่อนจะบ้องๆไปตามเธอ แล้วคิดในใจว่าฉันมางานศพ ฉันเสียใจ แล้วฉันก็รู้แล้วค่ะว่าเธอ Wears Prada...รู้แล้วค่าาาาา

 Real Devil Wears Prada 

คู่นี้แหละไอ้คู่ปัญหา

 

     Share

<< เมื่อคุณพี่จะกินขาหมู(สูตรขาหมู)Finally, My Booth is Opened! >>

Posted on Fri 2 Jul 2010 12:12
ไม่อยากจะบอก ไอ้บ่นเรื่องร้องเท้านี่พี่เคยบ่นนะ ตอนยี่สิบกว่าๆ ฮ๋าๆ ถามแฟนพี่ดิ กร๊ากกกกกกกกก แต่ไม่ได้บ่นตามงานพิธีอะไรแบบนี้นะ บ่นเพราะแฟนพี่ไมได้บอกล่วงหน้าว่าจะพาไปไหนอะไรอย่งาสนี้

ไว้โม้กัน อ่านแล้วฮามากๆๆ
P Ji   
Sat 3 Jul 2010 2:55 [2]

24459
pla   
Fri 2 Jul 2010 12:13 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh