ที่สุด
October, Princess and Her Maid
Busy Bee
Disney World –End
Disney World-I
Breakfast with Mickey Mouse
Sea World
ในที่สุดก็ได้พัก
เมื่อลูกทัก/Penn State hats
Clean Your Cell Phone
นางแบบจำเป็นกับหมวกชุดII
Fall Breeze/หมวก
What had been going on in Our Life.
แมแม้ยุ่งมาก
คิดหนัก
สอนลูก…ข้าวหมูแดง
อาหารสำหรับเด็กที่ทานยาก
ดูให้ดีก่อนจะว่าใคร
แก้นิสัยเด็กซนๆ
Memories
นอนไม่หลับ
เด็กสองภาษา
ความลับประจำบ้าน
Simple Life
ความเหมือน…ที่น่าปวดหัว
Family Clean Up
American or Africa
Hard Work has Paid Off
ฝันร้าย
คุณตัวเล็กร้องเพลง
Independence Day 2009
รังนกบนต้นมะเขือเทศ
Next Doors
She Knows DRAMA !
Getting Better
พักฟื้น
ลาขึ้นเขียงค่ะ
Father’s Day
เต่า






 

Sunday

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาไปช่วยน้าพฤกษ์ย้ายบ้านกลับมาอยู่ที่Atlanta โอ้โหข้าวของมากมายจริงๆ ขนาดแมแม้ช่วยขนไม่มากเท่าไรยังมีความรู้สึกว่าทำไมยังไม่หมดซะที เหนื่อยจนทำให้นอนไม่หลับนั่นแหละ ประจวบเหมาะกับคิด concept ใหม่ for new project ยังไม่ถึงเป้าเลยนอนไม่หลับ นี่เป็นข้อเสียอย่างหนึ่งของแมแม้คือถ้าต้องคิดงานหรือคิดอะไรต้องทำให้ได้ถึงเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ ไม่อย่างนั้นจะกระวนกระวายอยู่นั่นแหละ

ไปช่วยน้องย้ายบ้านแล้วเห็นข้าวของที่อยู่กับน้องแล้วอดคิดถึงสิ่งเก่าๆก่อนแต่งงานไม่ได้ แถมยังคิดเลยไปจนถึงสมัยเป็นนักเรียนที่นี่ ถ้วย จาน เก้าอี้ Sofa เตียง แก้วน้ำยังอยู่กับน้องหมด แม้กระทั่งผ้าห่อมผ้าปูที่นอน เครื่องซักผ้า โอ้เกือบทุกอย่างพี่ยกให้น้องหมด เพราะตอนนั้น้องเพิ่งแต่งงานเลยให้น้องเพราะไม่อยากให้น้องต้องใช้จ่ายในการเริ่มต้นเยอะ แล้วที่สำคัญคือได้กลับไปขับรถเต่าอีกครั้ง ความรู้สึกนี่ผูกพันธ์แบบบอกไม่ถูกเลยทีเดียว แมแม้ให้รถน้าพฤกษ์กับน้าเจียไปเพราะรู้ว่ารถน้องไม่ค่อยดี แล้วน้องก็จำเป็นต้องมีรถอีกคัน รถเต่านี่เป็นรถในความฝัน….ทั้งรักทั้งหวงเลยนะ แต่รู้ว่าถ้าอยู่กับใครที่สามารถใช้ประโยชน์ได้มันจะมีคุณค่ากว่าจอดอยู่เฉยๆในโรงรถ

Memories

เต่าทาแป้ง

พอย้ายบ้านแล้วเลยนึกถึงยาวไกลไปถึงตอนเรียนหนังสือ นึกถึงน้ำใจของพี่ๆนักเรียนที่มีให้กัน สมัยโน้นพอย้ายบ้านนี่ไม่ต้องจ้างคนหรอกนะ ขอให้บอก ขอให้รู้มาช่วยกันเดี๋ยวเดียวก็เสร็จ ขนาดแมแม้ย้ายมาAtlantaแล้วยังเคยกลับไปช่วยพี่ๆหลายคนเก็บของเลย ความผูกพันธ์กับน้ำใจตรงนั้นได้สร้างความสนิทสนมให้เกิดขึ้น แล้วเลยกลายมาเป็นมิตรภาพที่ยาวนาน

นึกถึงพี่อาย นึกถึงพี่ฮง นั่นแหละที่มาของกลอนหน้าที่แล้ว เจ้าของบทกลอนบทภายใต้ใบหน้านิ่งๆ น้ำเสียงเรียบๆ ใครจะไปคิดวาเจ้าบทเจ้ากลอนขนาดนั้น นึกว่าจะสนใจแต่เรียนอย่างเดียว เรื่องจีบสาวเฮียก็ใช่ย่อย….แต่กลายเป็นว่าเฮียนี่รั้งท้ายคนอื่นๆเรื่องแฟน รักชีวิตโสดเลยไม่ตกลงปรงใจกลับใครสะที นอกจากนั้นก็ยังมีพี่วุฒิ พี่หยก น้องอร น้องป้อ แล้วก็อีกหลายๆคนที่เคยร่วมชะตาชีวิตกันมา ถึงแมแม้ตอนนี้แยกย้ายกันไป แต่ก็ยังมีคิดถึงกันบ้างเสมอๆ

Memories

เห็นของชิ้นโน้นชิ้นนี้เลยถามน้องว่า เสื้อเก่า กางเกงคับ รองเท้าพัง ตู้จะพังแล้วเก็บไวทำไมนี่! คำตอบคือ เอาก็มันมี Memories เอ…อย่าได้คิดเอาของเค้าไปทิ้งเชียวนะ คงได้ตามรถขยะไปเอาคืนเป็นแน่นอนเลย

 

     Share

<< นอนไม่หลับแก้นิสัยเด็กซนๆ >>

Posted on Wed 29 Jul 2009 18:56
จริงค่ะ ของเก่าๆบางทีทำใจทิ้งไม่ลงนะคะ เหมือนเพื่อน เหมือนพี่น้องที่เติบโตมาด้วยกันเนอะ

ดีใจด้วยพี่น้องได้มาอยู่ใกล้ๆกันอีกครั้ง อบอุ่นเนอะคะ
พี่พิม   
Wed 29 Jul 2009 22:33 [2]

11237
kate   
Wed 29 Jul 2009 10:47 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh